וַתֹּ֙אמֶר֙ הָֽאִשָּׁ֔ה וְלָ֧מָּה חָשַׁ֛בְתָּה כָּזֹ֖את עַל־עַ֣ם אֱלֹהִ֑ים וּמִדַּבֵּ֨ר הַמֶּ֜לֶךְ הַדָּבָ֤ר הַזֶּה֙ כְּאָשֵׁ֔ם לְבִלְתִּ֛י הָשִׁ֥יב הַמֶּ֖לֶךְ אֶֽת־נִדְּחֽוֹ׃
Und die Frau sagte: 'Warum hast du dann so etwas gegen das Volk Gottes erfunden? denn wenn der König dieses Wort spricht, ist er einer, der schuldig ist, indem der König seinen Verbannten nicht wieder nach Hause holt.
Finden Sie talmudische Verweise auf Schemuel II 14:13: , Passagen aus dem Babylonischen und Jerusalemer Talmud.